Ghlgroupe

La bleue des prés:

Als er één vakgebied is dat constant evolueert, is het wel dat van de voeding. De smaken evolueren en de eetgewoonten veranderen, omdat ook onze leefgewoonten veranderen.

Momenteel wil het merendeel van de Belgische consumenten nog zeer mals en bijzonder mager rundsvlees, maar daarnaast zijn er ook veel mensen die meer belang hechten aan smaak en gezond willen eten.

Men zou kunnen spreken van een terugkeer naar de echte waarden, een terugkeer naar de echte smaken!

La Bleue des prés voldoet aan deze verwachtingen door smakelijk, mals, mager en gezond vlees aan te bieden. Als rundsvlees maakt het deel uit van de samenstelling van het Menu Equilibrium.

« La Bleue des prés » is een koe van het Belgische witblauwe ras die 30 tot 72 maanden oud is, minstens twee seizoenen op de wei heeft gestaan en is gevoerd met plaatselijk geproduceerde granen.

Het donkerrood en doorregen vlees wordt door professionele horecamensen geprezen om zijn kwaliteit (zeer smakelijk en mals) en gewaardeerd door de meest veeleisende consumenten. Het onderscheidt zich van het vetarmere en dus minder sappige vlees van de Belgisch witblauwe stieren.

Tijdens het afmesten (gedurende minimaal 90 dagen) worden de dieren ook bijgevoerd met geëxtrudeerd lijnzaad (polyonverzadigde omega-3-vetzuren). Dat is zeker goed voor de gezondheid van de consument (erkend door artsen en diëtisten, zie ook de resultaten van het Menu Equilibrium).

De karkassen van de "bleue des prés" zijn geclassificeerd in de categorie S (superior) en E (europa) . Alle dieren zijn dus van het type dikbil. Dikbilvlees wordt gekenmerkt door een uitzonderlijke malsheid en een meer uitgesproken smaak dankzij de aanwezigheid van vetten.

Heel de keten van de "bleue des prés" wordt gecontroleerd door een certificatie-instelling (Procerviq).

Een beetje geschiedenis

Snel reageren op de evolutie van de smaak ... en de invasie van buitenlands vlees.

De keten van "La Bleue des prés" werd eind december 2001 in het leven geroepen op initiatief van professor Pascal Leroy, voorzitter van de faculteit voor dierengeneeskunde van Luik, en de destijdse Minister van Landbouw, José Happart.

Men was toen immers tot de vaststelling gekomen dat de horeca zich afwendde van het Belgisch witblauw en koos voor andere, buitenlandse rassen die een meer uitgesproken smaak hadden omdat ze meer vetten bevatten: Australian beef, Irish beef, Scottish beef enz.

De doelstelling was dus drievoudig:

1. Voorzien in de vraag van de horeca en tegemoetkomen aan de evolutie van de smaak van de consument.
2. De keten Belgisch witblauw en de knowhow van onze veeteelt- en mestbedrijven valoriseren.
3. Een alternatief bieden voor geïmporteerd vlees door zelf een kwaliteitsproduct te produceren en maximale garanties te bieden.

Meer weten

De faculteit voor dierengeneeskunde van de universiteit van Luik en de faculteit voor landbouwwetenschappen van Gembloers hebben zich geschaard achter wat zijn noemen "gedifferentieerde kwaliteit".

Dit nieuwe, onlangs ingevoerde, concept van dierlijke producties verwijst naar unieke producties die gekenmerkt worden door organoleptische eigenschappen die herkenbaar zijn voor de consument. Naast deze eigenschappen spelen zaken als beschermde geografische aanduiding, het ras en de gebruikte teeltmethodes een rol.